ik was een dwalend ego, een volwassen kind, vol wensen en ambities en zorgen en kleinzerigheden. En toen werd ik wakker.
Nog geen twee jaar geleden was Dressed Like Boys een naam die je moest opzoeken. Dat is intussen wel anders. Na een explosief jaar, waarin Jelle Denturck met zijn project de harten van zowat iedereen veroverde en podia over heel Europa in vervoering bracht, is de weg ingeslagen naar een nieuw album. 'And Then I Woke Up' landt in het voorjaar van 2027.
Sinds de release van het titelloze debuut in augustus 2025 ging het snel voor Dressed Like Boys. Héél snel. Songs als "Lies", "Pinnacles", "Jaouad" en "Stonewall Riots Forever" werden door publiek en pers aan de borst gedrukt. Er volgden zes MIA-nominaties, waarvan twee verzilverd, een Europese tournee en een zomer vol triomftochten, met hoogtepunten op onder meer Rock Werchter, Best Kept Secret en twee uitverkochte shows op OLT Rivierenhof.
Na zo'n intense periode kom je normaal gezien even op adem. Niet zo Denturck. De muzen zijn gul en in de afgelopen 2 jaar had hij aan songs gewerkt die hij in een nieuw album kon gieten, als een tweede hoofdstuk van een verhaal dat met het debuut werd aangevat. 'And Then I Woke Up' gaat nog altijd over identiteit, maar dan als vertrekpunt voor iets universeler: het gevoel belaagd, onbegrepen of uitgestoten te zijn. "Queer mensen moeten helaas nog steeds vechten voor hun plek in de maatschappij. Onder meer onze identiteit en seksualiteit bepalen hoe we onszelf aan de wereld tonen. Maar er is een onderstroom van diep menselijke emoties die universeel is. Dat verbindt ons allemaal met elkaar."
Nog zo'n universele onderstroom is vrijheid, of het gebrek daaraan. Als rode draad door de plaat loopt een citaat van de Franse filosoof Jean-Jacques Rousseau - L'homme est né libre, et partout il est dans les fers - in een handvol songs ook letterlijk aangehaald. "We hunkeren allemaal naar vrijheid, maar slagen er toch telkens weer in om ons vast te ketenen in overtuigingen, waanbeelden en egokwesties."
Spirituele (zelf)bevrijding, daar gaat 'And Then I Woke Up' dan ook over, geïnspireerd door het boeddhisme en taoisme waarin Denturck zich verdiepte tijdens het schrijfproces. "Boeddha betekent letterlijk 'Ik ben wakker'. Spiritueel ontwaken, en soms weer indommelen, dat is het overkoepelende thema. De titelsong is de meest concrete uitwerking daarvan. Het vertelt: ik was een dwalend ego, een volwassen kind, vol wensen en ambities en zorgen en kleinzerigheden. En toen werd ik wakker.
Dressed Like Boys is the solo music project of Jelle Denturck, a singer-songwriter based in Ghent, Belgium. As a gay man, Jelle’s work often reflects on themes of sexuality, identity, and the ongoing struggles of the queer community throughout history. With a sound that blends the warmth of '70s piano ballads, the carefree charm of '60s sunshine pop, indie folk, and experimental recording techniques, Dressed Like Boys creates a unique sonic world that feels both nostalgic and forward-thinking. His songs invite listeners into a deeply personal journey, while resonating with the broader human experience of love, resilience, and self-discovery.
