Description
De Belgische muzikant/componist Bjorn Eriksson stapte zijn studio binnen als was het een sonische tijdmachine: hij reisde naar zijn jeugd en kwam terug met een soundtrack. Die vertaalde zich in twee orkestrale werken, één voor zijn moeder, één voor zijn vader.
De symfonische klank van een imaginair, exotisch strijkensemble, volledig door hemzelf ingespeeld, verweeft zich met de donkere kreten van de ARP 2600-synthesizer.
Warme, golvende bewegingen dragen de muziek, als een meditatieve stroom waarop je lijkt te drijven, terwijl een onrustige onderlaag je tegelijk naar beneden dreigt te trekken. Er opent zich een emotioneel landschap dat niet alleen het zijne is, maar ook een echo draagt van generaties vóór hem. De muziek gedraagt zich als een tekening op kalkpapier: doorschijnend, verschuivend, lagen van levens die over elkaar heen glijden.
Moeder – Vader is tot nu toe zijn meest persoonlijke en ingetogen werk. De release blijft even intiem als de muziek zelf: een besloten moment met slechts twee genodigden, zijn ouders, die geen weet hebben van dit geschenk, en hopelijk verrast én ontroerd zullen worden.
